Veel liever zou ik hier schrijven over wonderlijke ontmoetingen, mooie mensen of prachtige gebeurtenissen. Die ik zelf meemaak. Maar dat gebeurt bijna niet meer. De gevangenschap van een beperkte bewegingsvrijheid. Mijn eigen fysieke gestel is de gevangenisbewaarder. En daar kom ik zelden meer langs. Zo af en toe ben ik in staat om naar theatervoorstellingen, bioscoop of museum te gaan. Dat zijn hoogtepunten en daar weet mijn pen nog wel raad mee.
Maar het is te weinig.
Voordat jullie denken dat dit een lang jankverhaal wordt, wil ik benadrukken dat mijn huidige fysieke gesteldheid voor een aanzienlijk deel mijn eigen schuld is. Ik heb dit in eerdere stukjes ook al, zonder me zelf te sparen, ruimschoots benoemd. Een wild en onbezonnen leven is daar debet aan. Ik heb me in het verleden naar een paar stevige maagbloedingen en een flinke levercirrose gezopen, me naar COPD gerookt en daar ook nog eens COPD gerelateerde astma aan overgehouden. Ik drink al bijna eenentwintig jaar niet meer en mijn laatste sigaar heb ik vierenhalf jaar geleden uitgedrukt. Neemt niet weg dat de gevolgen blijvend zijn. Eigen schuld, dikke bult. Over hoe ik keelkanker heb gekregen, valt te speculeren, dus dat doe ik niet. Dat was er op een gegeven moment gewoon.
Natuurlijk, eigenlijk overbodig te vermelden, kan ik met volle teugen genieten van mijn dochters, broer, kleinzoon en vrienden. Maar die had ik al. Gelukkig vergeten ze me nooit. Zij compenseren tot op zekere hoogte de zaken die ik zelf niet meer kan.
Juist omdat mijn ‘uitjes’ in frequentie afnemen, komt de Grote Boze Buitenwereld snoeihard mijn huiskamer binnen denderen. Want ik lees natuurlijk wel kranten en volg het nieuws. Eerlijk gezegd komt de totale gekte zo snel op me af, dat ik niet weet waar ik zou moeten beginnen om het allemaal een beetje in elkaar te schuiven. Ik moet er wel wat mee, want het is niet een ei dat ik zomaar in een BH kan doen verdwijnen en tevoorschijn halen als ik honger krijg. Hoe geef je de huidige wereld een geschikte plek in je hoofd als het zoveel is en zo weinig ruimte voor lijkt te zijn?
Niet. Het kan niet. Het past niet.
Negeren zou kunnen. Ik spreek regelmatig mensen die zich volledig hebben afgesloten van het nieuws. Dagelijks is er wel een moment dat ik wou dat ik dat kon.
Ik probeer het toch een beetje. Ik haal Trump uit het verhaal door te verwijzen naar een artikel uit het NRC waarin duidelijk wordt dat het geen zin heeft om verder aandacht aan hem te besteden. Als je de tien punten uit dit artikel maar wel even ergens opslaat. Dat scheelt alvast de helft. Tot zover schreef ik, zonder nog te hebben meegemaakt hoe Zelensky geschoffeerd werd in het Witte Huis. Inmiddels is het de ‘day after’ en ben ik wederom in totale verwarring, het absurdisme voorbij, achtergebleven.
WO III lijkt dichterbij dan iemand ooit had durven voorspellen. Behalve mondiale ramp Trump, duikt overal het door Musk gefinancierde extremisme op. De kettingzagen vliegen je om de oren, als niet zo subtiele metafoor voor het snijden in overheidsuitgaven. Massa-ontslagen zijn aan de orde van de dag. Mensen die hun leven danken aan voedsel en medicijnen mogen letterlijk sterven door afschaffen van USAID. Het maakt Trump niet uit, zolang hij maar een gunstig dealtje kan sluiten. Met wie dan ook.
Putin lijk vooralsnog de grote winnaar van de ruzie tussen Europa, de VS en Oekraïne. Europa staat er alleen voor. Elke poging om Trump ‘binnenboord’ te houden, is tot mislukken gedoemd. Hij doet wat hij wil en dat is – tot nu toe – nimmer in het belang van Europa geweest. Natuurlijk is Europa laks geweest onder de paraplu van een tachtigjarige vriendschap met de VS. Het zegt minder over Europa en alles over de huidige VS, dat de vriendschap zonder pardon en zonder ‘opzeggingstermijn’ wordt verbroken.
Nederland zal nergens een rol van belang spelen als het gaat om internationale betrekkingen. Loze woorden, bekende riedeltjes, slappe taal en vage toezeggingen is het maximaal haalbare van het kabinet Schoof. We kunnen ons misschien de aankomende tijd nog onderscheiden. We hebben namelijk mooi wel carnaval, jongûh. Benedenriviers zuipfestijn. Precies vijf jaar geleden hadden we daar een kleine gast met grote gevolgen. Covid.
Er is al een nieuwe corona mutatie ontdekt. Wie weet steekt die straks de kop op in Oeteldonk.
Dan zouden we toch een beetje belangrijk zijn.
Geef een reactie