
Het is niet te geloven, maar de grootste schade – zelfs in dit kabinet (en dat is een prestatie op zich) – worden steeds weer aangericht door de bevoordeelde Heilige Boontjes. De volgende die een gooi doet naar deze dubieuze titel is Vice Premier en Minister van Sociale Zaken, Eddy van Hijum (NSC (voorheen CDA) en lid van de Protestantse Kerk Nederland). U hoeft mij niet te geloven, het staat in bijna alle kranten. Speciaal voor u heb ik de betaalmuur verwijderd van de berichtgeving uit de Volkskrant hierover, lees maar:
Ik heb er ook nog even de wiki pagina over Van Hijum op nageslagen en het zou me verbazen als de man ooit maar één dag arm is geweest. Of ernstig dan wel langdurig ziek. Laat staan ongeneeslijk zonder kans op herstel. Nee, de mannengriep telt niet, Eddy. Ik heb, na een bijna twee jaar durend, zenuwslopend gevecht tot aan het hoogste middel, de Hoorzitting van het UWV, pas mijn gelijk gekregen. En toen moest ik nog kanker krijgen. Bijna veertig jaar heb ik gewerkt. Ik belande na een black-out op een rijdende vrachtwagen met uitputtingsverschijnselen en een dubbele longontsteking in het ziekenhuis. Na uitvoerig onderzoek door diverse gediplomeerde medici werd ik niet in staat geacht meer deel te nemen aan het arbeidsproces. Er was teveel stuk gegaan in lijf en leden.
De behandelend longarts vertelde dat haar team grote twijfels had gehad of ik de dubbele longontsteking überhaupt zou overleven. Er is hier geen woord van overdreven. In meerdere stukjes die ik heb geschreven en gewoon te vinden zijn op mijn website bastapunt.nl of bastapunt.com doe ik uitgebreid verslag van diverse medische trajecten die ik heb doorlopen. Ik spaar mezelf daar geenszins in. Mijn arbeidsethiek, mijn ongezonde levensstijl en uiteindelijk keelkanker hebben gezamenlijk voor mijn huidige fysieke gesteldheid gezorgd. En die is allesbehalve rooskleurig.
Maar goed. Terug naar het UWV.
Nadat ik de maximale termijn – zeer tegen mijn zin – in de ziektewet had uitgezeten, volgde automatisch een nieuw UWV traject. Mijn eerste contact was niet veelbelovend. De bedrijfsarts die mijn dossier toegewezen had gekregen, wond er geen doekjes om: “Het kan mij niet schelen wat u heeft. Ik zit hier maar met één doel en dat is u zo snel mogelijk uit de uitkering te krijgen.” Deze arts heeft mij bijna twee jaar lang op alle mogelijke manieren dwars gezeten. Ondanks de unanieme aanbevelingen van medici die mij beter onderzochten dan de twee minuten durende keuringen van deze arts, weigerde hij me volledig af te keuren. Hij kreeg het steeds weer intern voor elkaar om mij geschikt te achten voor ‘geschikte deelarbeid’. Doodziek heb ik steeds weer aangevochten wat deze man mij willens en wetens aandeed. Omdat ik een arm een paar seconde tot halverwege mijn schouder kon optillen, vond hij dat ik best wel een paar uur per dag doppen op flesjes aan een lopende band kon draaien. I kid you not. En dat was bij lange na niet mijn enige en meest erge aandoening.
Tijdens de uiteindelijke hoorzitting – ik tegenover twee strenge mannen en één vrouw – moest ik mijn zaak verdedigen. De meer dan gerede twijfel die ik kon zaaien, deed de aanwezige dokter (de vrouw) besluiten mij ter plekke een herkeuring af te nemen. De conclusie was vernietigend voor het UWV. Zij achtte het onbegrijpelijk dat ik niet al veel eerder volledig was afgekeurd zonder uitzicht op herstel. Met terugwerkende kracht heb ik uiteindelijk (financieel) gekregen waar ik recht op had. De echte schade was vele male groter en aangericht door een disfunctioneel systeem dat dit toestond het zover te laten komen.
En nu wil onze Minister van Sociale Zaken (what’s in a name?) ook mijn verworven rechten financieel bestraffen? Bij mij, en vele andere benadeelden als ik, geld weghalen om (zogenaamd) te geven aan de nóg slechter behandelden? Wat heeft u voor een verknipt Robin Hood beeld?
Dat het systeem anders moet, simpeler en rechtvaardiger, roep ik al sinds 2015. Daar ben ik het volledig mee eens. Waar ik geen vertrouwen in heb, is dat u en ik hetzelfde rechtvaardigheidsgevoel hebben. Zeker niet als u bij doodzieke mensen geld wil weghalen. Mensen die er al verschrikkelijk onder lijden dat ze niets meer kunnen.
Hoe durft u er überhaupt aan te denken? Judas!


Geef een reactie