Categorie: Kiezelkronieken
-
Er zijn van die momenten dat ik me kerngezond voel. Dat is natuurlijk niet écht zo. Kan ook helemaal niet. Bijna elk lichaamsdeel aan en in mijn lijf draagt de gevolgen van mijn, laten we zeggen, ‘ongewone’ levensloop. Het gehannes met antibioticakuren de afgelopen vier weken heeft daar bovendien nog een extra bijdrage aan geleverd.…
-
Gisteren was ik voor de vierde keer in drie weken in het AUMC. Het begon drie weken geleden met een nachtelijk bloedbad in mijn luchtpijp dat zich over mij uitstortte via mijn keelstoma. Hierdoor kwam ik ’s nachts bij de specialistische spoedafdeling van het AUMC terecht. Zo goed en kwaad als het ging werd ik…
-
Ik bloed elke dag uit mijn trachea stoma. Niet spontaan – alhoewel dat heel soms ook gebeurt – maar altijd tijdens het dagelijkse onderhoud. Bij deze handelingen dien ik vernevelende zoutoplossing met vloeibare medicatie toe en schraap de trachea stoma schoon met schwabs (wattenstaafjes op anabolen) Daarna kan ik weer een paar uur vooruit. Vooral…
-
Afgelopen week ben ik op de twee heetste dagen ‘leuke dingen gaan doen.’ Een bezoek aan dierenpark Amersfoort en de volgende dag naar de uit zijn voegen gegroeide speeltuin Oud Valkeveen – beide kinderparadijzen. Mijn oudste dochter, Natasja, had die week nachtdienst en daardoor tijd overdag om haar zoon Pim (3) te vermaken. Mijn jongste…
-
Gistermiddag was ik op een feestje waarin werd gevierd dat de schoonzoon eindelijk werkeloos is. De schoonzoon is timmerman. Dat is een ambacht dat hem lief is, maar wat ook zijn minder leuke kanten kent. Precies daar was hij al een tijd geleden aangekomen. Bijna dagelijks was hij nog uitsluitend bezig met dakdekwerkzaamheden. In weer…
-
Terwijl de wereld volledig de weg kwijt is en iedereen ruzie heeft met iedereen, zou je bijna vergeten dat sommigen van ons ook nog een persoonlijk gevecht voeren. Niet tegen een ander, maar tegen ziekte, verdriet, rouw of ander ongemak.
-
Mijn directe omgeving was opgeluchter en blijer dan ik. Dat is fijn en hartverwarmend. Ik had daar natuurlijk – qua vreugde – met kop en schouders boven uit moeten steken, maar dat was niet zo. Ik voelde weinig. Als ik al iets voelde was het schrik omdat ik zo weinig voelde. Geen van de emoties…
-
Eergisteren was ik in het AUMC ziekenhuis voor een PET- en CT-scan. Daar hebben ze een apart gebouw voor. Het Imaging Center. Vrij nieuw, maar nu al aan verbouwing toe. De ingang is tijdelijk een aaneenschakeling van vrachtcontainers met een houten loopvloer. Alsof je door een ondergrondse oorlogstunnel loopt.
-
Morgen is de begrafenis van mijn ex schoonmoeder Suzan. Ik zal daar niet bij zijn. Dat heeft een praktische oorzaak, maar er is meer. De begrafenis begint rond het middaguur en zal, pak ‘m beet, tussen de twee en drie uur duren. In de ochtend heb ik twee uitgebreide scans in het ziekenhuis AUMC. Een…
-
Waars is een ’tandprothetiek’ die, zover ik weet, door één persoon wordt gerund. Dat baseer ik op twee afspraken die ik in hun vestiging in Bussum heb gehad. Ik was daar op doorverwijzing van mijn tandarts. Door de bestralingsbehandeling tegen keelkanker is de zuurgraad van mijn speeksel permanent veranderd. Mijn glazuur wordt sindsdien aangetast door…
-
Ik schrok ergens wakker van. Geen idee van wat. Waarschijnlijk van mezelf. Mijn neus zat vastgeplakt aan één van de kussentjes op mijn bank. Het was nog donker. Er stond een stevige wind want de uitgeschoten bamboe in mijn tuin zwaaide wild naar me in het schijnsel van de lantaarnpaal. Dwars door de dikke gordijnen.…