Categorie: Kiezelkronieken
-
Menno Voorwinde, 20 september 2026 Het web sluit zich. Als een verlamde vlieg kan ik mij niet verzetten terwijl de spin me in rondjes draait tot ik verdwijn in de cocon waarin hij me bewaart. Met elke draaiing kom ik vaster te zitten en is de uitweg verder uit zicht. Bij mijn laatste bloedtransfusie in…
-
Menno Voorwinde, 1 september 2026 Een hartgrondige vloek verliet in stilte mijn mond. Ik had net mijn vorige stukje gepubliceerd, toen ik zag dat er een brief half uit mijn brievenbus hing. Het was een brief van het bevolkingsonderzoek darmkanker waar ik enige tijd geleden aan mee heb gedaan. Er was bloed in mijn ontlasting…
-
Menno Voorwinde, 27 augustus 2026 Afgelopen maandag moest ik me weer eens melden voor een dagopname in Tergooi ziekenhuis, Hilversum. Mijn gewicht was in korte tijd met meer dan twee kilo toegenomen. Dat is de kritieke grens waarbij ik aan de medische bel moet trekken, omdat dit duidt op vochtophoping. Nu had ik die conclusie…
-
Menno Voorwinde, 21 augustus 2026 “Ik moet hem zeker even helemaal laten zakken, hè?” Op het laatste moment was mijn afspraak verzet van 9:00 uur naar 8:45. Vanochtend kreeg ik dat bericht. Plotseling moest ik gaan haasten. Precies één minuut voor kwart voor negen had ik mij aangemeld bij de zuil in de huisartsenpraktijk. Ik…
-
Menno Voorwinde, 16 augustus 2026 Gisteren was mijn moeder precies vijf jaar dood. Ik weet niet of anderen in mijn familie daarbij hebben stilgestaan. Het zou kunnen, maar ik heb er niemand over gehoord. Ikzelf heb het ook niet gemeld. Op de een of andere manier delen we elkaars rouw niet of nauwelijks binnen de…
-
Menno Voorwinde, 27 juli 2006 Daar zat ik dan. Twee verdiepingen onder de grond in een rode rolstoel. Ongeveer twee weken geleden gingen mijn longen er plotseling in recordsnelheid op achteruit. Ik kon op een gegeven moment niet meer dan een meter of twintig lopen, zonder naar adem te moeten happen. Zoals altijd keek ik…
-
Menno Voorwinde, 18 juli 2026 In mijn vorige stukje heb ik geen uitslagen van het laboratorium gedeeld met jullie. Dat is niet omdat ik het vergeten was, wat op zich heel makkelijk had gekund gezien de frontale aanval op mijn geheugencellen. Ik had weliswaar bemoedigende uitslagen van de MDL arts gekregen, maar sommige daarvan moesten…
-
Menno Voorwinde, 14 juli 2026 Afgelopen week mocht ik voor het eerst sinds een langere periode op controle komen in ziekenhuis Tergooi Hilversum. Dat is bijzonder, omdat de laatste keer de afsluiting was van wekelijkse controles (na een reeks delieren) omdat zowel lever als nieren een voorzichtig hoopgevend herstel hadden ingezet. Voordat ik de MDL…
-
Menno Voorwinde, 2 juni 2026 Een enkele dode eend, maar voornamelijk dode meeuwen. De dijk waar we overheen reden was ermee bezaaid. Aan twee kanten uitgestrekt open water. We zochten naar een logische verklaring. Mijn dochter dacht dat de vogels nog niet voldoende waren geëvolueerd om de snelheid van auto’s goed te kunnen inschatten. Evolutie…
-
Menno Voorwinde, 24 april 2026 Het leek alweer een eeuwigheid geleden, maar het waren slechts een paar maanden. Het was een prachtige dag. Volop zon. Precies wat je mag verwachten van een beginnende lente. Mijn eerste afspraak was pas om één uur ’s middags. Ideaal want daardoor geen verkeersopstoppingen. In de herinneringsmail stond vermeld dat…
-
Menno Voorwinde, 11 april 2026 Het gaat steeds beter met me, maar dat is niet altijd even leuk. Uiteraard ben ik buitengewoon blij om uit de hel van de zorgbemoeienissen te zijn. Althans grotendeels. De nazorg is net zo irritant, maar elke dag maar een kort moment. Ik merk aan den lijve dat de thuiszorg…
-
Menno Voorwinde, 5 april 2026 Chagrijn wint terrein in mijn kluizenaarsbubbel. Voor mijn reeks aan ammoniak-delieren zich aandienden, had ik een fragiele vrede gesloten met mijn onvrijwillige kluizenaarsbestaan. Mijn herinneringen kwamen behoorlijk accuraat overeen met de werkelijkheid. Dat weet ik omdat diegene met wie ik herinneringen deelde, zich ongeveer hetzelfde herinnerden. Dat was geruststellend en…