Beste Migrant,
De fakkel en hooivork hebben pen en papier verdreven in mijn land, Nederland.
Al sinds ik me kan herinneren zijn er mensen die roepen dat Nederland vol is. Dat er niemand meer bij kan. Dat hoorde ik al van Fluitsma & Van Tijn. Toen waren het vijftien miljoen mensen op een ‘heel klein stukje aarde’. Nu zijn het er ruim achttien miljoen. En Nederland is nog steeds niet vol, laat u niks wijsmaken. Behalve in Ter Apel, maar dat komt omdat andere plekken Ter Apel laten barsten. Bijna letterlijk. Ik zal het u nog sterker vertellen: sommige plaatsen in Nederland gunnen stervende mensen niet eens een vredige hospice waar de stervenden een vredige dood kunnen sterven. Die bewoners zien zo’n plek als overlastgevend. Al die stervensgeluiden, dat kan natuurlijk niet. Daar worden de levenden alleen maar somber van. Doodgaan prima, maar dan wel ver weg.
Natuurlijk zijn er ook goedwillende, tolerante Nederlanders. Maar die zijn niet langer in de meerderheid. In ieder geval besturen zij het land niet meer. Dat is overgenomen door mensen wiens visie niet verder reikt dan de lengte van hun neus. En hun neus vertelt hen dat het allemaal úw schuld is.
Nederland is een land geworden waar u tegenwoordig moet bewijzen dat het in uw land gevaarlijk is. I shit you not. Alle redelijkheid is zoekgeraakt en onmenselijkheid gemeengoed geworden. Hier gaan de grenzen dicht, behalve de menselijke ondergrens. Of u nu uit een als onveilig land komt of omdat u een hopeloos bestaan leeft in armoede (dan bent u volgens onze coalitie een ‘gelukszoeker’). Alsof het een misdaad is om een menswaardig of gelukkig leven na te streven. Dus, beste migrant, kom niet naar mijn land. U zult er niet fatsoenlijk en menselijk worden behandeld.
Onze overheid ziet u als uitschot, profiteur, verkrachter, terrorist of andersoortig gespuis. U wordt al voor u hier überhaupt aankomt, argwanend in de hoek der criminaliteit gezet. Voor onze veiligheid, wordt ons wijsgemaakt. De echte reden is dat we helemaal niet zo’n aardig volkje zijn. Er zitten tegenwoordig criminelen in ons parlement, maar die zijn wit en toevallig hier uit een baarmoeder gevallen. Dus dat telt niet.
Nog niet zolang geleden schaamden mensen in mijn land zich als ze stiekem op een discriminerende partij stemden. Nu zijn diezelfde mensen er trots op en schreeuwen mee met de populisten. Zij zijn nu niet laf meer, omdat er veel van zijn. Maar een meerderheid wil nog niet zeggen dat het gelijk aan hun kant staat. Al denken zij van wel. Partijen en mensen die het voor u opnemen worden net zo makkelijk valselijk beschimpt als u, beste migrant. Andere meningen worden net zo verfoeid als uw komst naar mijn land. Dus kom maar niet, beste migrant. U zult veel meer moeten tolereren van ons dan wij van u.
Dus kom maar niet naar mijn land, beste migrant.
Wie weet hebben wij uw hulp nog eens nodig als de rollen omgedraaid zijn. En dan hoop ik dat mijn (klein)kinderen wél welkom zijn in uw land. Het maakt mij namelijk helemaal niets uit waarom u naar ons land komt, tenzij u kwalijke bedoelingen heeft, maar dat spreekt voor zich. Ik vind dat u, net als iedereen, het volste recht heeft op een menswaardig en gelukkig leven. En dat wil ik niet voor u invullen. Als u denkt dat in mijn land te vinden, zou ik u van harte welkom heten, maar dat is niet zo. Daarom is het beter even te wachten, als uw situatie dat toelaat natuurlijk.
Waar u dan wel naartoe kan?
Ik wou dat ik het wist, beste migrant, maar er waait een onverdraagzame wind over Europa. En misschien wel over de hele wereld. De waarden die hier iets aan kunnen doen, zoals tolerantie en naastenliefde, zitten in de hoek waar de klappen vallen. Ik hoop van ganser harte dat u een plek vindt waar u en uw geliefden welkom zijn. Ik zou wensen dat ik dat over mijn land kon zeggen. Maar dat kan niet.
Dan zou ik liegen.
Geef een reactie