-
Ik schrok ergens wakker van. Geen idee van wat. Waarschijnlijk van mezelf. Mijn neus zat vastgeplakt aan één van de kussentjes op mijn bank. Het was nog donker. Er stond een stevige wind want de uitgeschoten bamboe in mijn tuin zwaaide wild naar me in het schijnsel van de lantaarnpaal. Dwars door de dikke gordijnen.…
-
Het is halverwege januari 2024. Tijd voor een ’tussenstand.’ Toen ik ruim drie jaar geleden begon met de ‘Kiezelkronieken‘ te schrijven, was dit om bijzondere verhalen uit ziekenhuizen én hun mensen te delen, maar ook om mijn aanstaande omgang met kanker enigszins te kanaliseren. De verhalen waren in overvloed aanwezig, omdat ik wekelijks – in…
-
De Tweede Kamerverkiezingen morgen zijn waarschijnlijk de laatste die ik zal meemaken. Volgens de statistieken, die al ruim genomen zijn, sta ik voor wat betreft de staat van mijn longen, al diep in het rood. Ik zie dat bevestigd in mijn dagelijks leven waarin ik steeds minder kan. En dat gaat niet zo schoorvoetend meer…
-
Op elf november 1918 om 11:00 werd in een treinwagon een wapenstilstand ondertekend die zou leiden tot het einde van de Eerste Wereldoorlog. Op elf november (de elfde van de elfde) wordt ieder jaar Prins Carnaval gekozen. De aankondiging van zuipfestijnen, afzichtelijke praalwagens en pandemie-optochten van exotische nieuwe virussen. Op elf november komen kinderen zingend…
-
“Veel kans om het nauwer wordende kader van mijn aangekondigde dood te verwerken had ik niet. Een nieuwe potentiële executie stond de volgende dag alweer op het menu. Ik moest naar de afdeling cardiologie van ziekenhuis TerGooi om de uitslag te krijgen van een eerder gemaakte CT scan.” Dit waren de eerste twee zinnen die ik…
-
“Voorwinde!” Het galmde door de wachtruimte. Heel even stond ik weer op het exercitieplein in Grave. Veertig jaar geleden als net opgekomen soldaat. Die herinnering vervloog net zo snel als-ie kwam en ik stond op en liep naar de roeper. “Dat is lang geleden,” zei hij met een blik van herkenning. “Dat is niet per…
-
Gisteren was ik voor de zoveelste maal in het ziekenhuis TerGooi. Dit maal voor een CT scan om het aderennetwerk rond mijn hart in kaart te brengen. Dit naar aanleiding van niet te negeren opdringerige krampaanvallen in de hartstreek. Een CT scan is een proces dat veel geduld van de patiënt vereist. Sieraden en kostbaarheden…
-
Ik meldde me bij de balie van de afdeling cardiologie van het nieuwe TerGooi ziekenhuis in Hilversum en werd direct meegenomen voor een ECG scan. Een vrolijke, ervaren zuster babbelde me grappend door het proces. Dat had niet gehoeven want het is een pijnloze handeling die slechts enkele minuten duurt. Bovendien heb ik dat onderzoek…
-
Ik heb het in vorige stukjes al gehad over mogelijke hartproblemen. Lang verhaal kort: na een telefonisch consult van mijn oudste dochter met mijn behandelend arts werd ik via de huisarts doorgestuurd naar de afdeling cardiologie van TerGooi ziekenhuis in Hilversum. Ik ken het daar zo’n beetje als mijn broekzak. Dat is misschien niet de…
-
Afgelopen maandag had ik een telefonisch consult ingepland staan met mijn behandelend arts van het AUMC. Die consulten voer ik niet zelf omdat ik bijna altijd onverstaanbaar ben over de telefoon door het gebruik van een stemapparaat (TruTone). Videobellen is een uitkomst omdat dan mijn algehele (spraak)mimiek een bijna feilloze aanvulling op de audio van…
-
De wachtkamer op afdeling S (KNO) van het AUMC ziekenhuis in Amsterdam zat propvol. Wachtruimte is een beter woord want het oppervlak is voor wachtkamerbegrippen enorm. Overal staan banken en tafels. Er staan zelfs enorme tafels met speciaal daarvoor aangebrachte laad- en netwerkpunten voor telefoon en laptop. Een groot scherm vertelt welk medische specialisten aanwezig…
-
Kankerpauze (deel I) eindigde ik met de woorden: “Nu al zin in.” Dat was enigszins sarcastisch. Feitelijk zag ik er enorm tegenop. Dat blijkt ook wel omdat het alweer twee weken geleden is sinds deel I van Kankerpauze verscheen. Ik beloofde daarin nogal wat zelfreflectie en dat is niet mijn sterkste punt. Maar zoals ik…