
Wie mij een beetje heeft gevolgd de afgelopen twee jaar, kent de bizarre wendingen die mijn leven op z’n kop hebben gezet. In de Kiezelkronieken heb ik de fysieke en medische kant daarvan beschreven. En dan met name vanaf het moment dat er keelkanker bij me werd geconstateerd. Natuurlijk heb ik daarvoor al een heel…

Het is vandaag (4 februari) #wereldkankerdag. Ik zou het niet hebben geweten als ik twitter een dagje had overgeslagen. Een dame op dat platform vroeg zich af wat het nut was van zo’n dag. Vrijwel onmiddellijk reageerde ik dat ‘de dag net zo nutteloos is als de ziekte zelf.’ Meteen daarna vroeg ik me af…

W7. De longafdeling van het AUMC op de Boelelaan in Amsterdam. Het enige dat hoger ligt dan afdeling W7 is het platform voor de trauma-helikopter. Als de lift ooit stuk gaat, is er geen longpatiënt die het haalt tot W7. Als ik er aankom lijkt het alsof precies dat is gebeurd. Doodse stilte. Een dame…

Ik herken het. Ik kan het alleen niet stoppen. Sterker nog: het wordt steeds erger. Of in ieder geval frequenter. Nee, allebei eigenlijk. Twijfel. Twijfel door vermoeidheid. Vermoeidheid door gebrek aan energie. Energie die steeds sneller lijkt op te raken. Vermoeidheid sloopt. Het sloopt de vestingwallen die ik zo hard nodig heb om te functioneren.…

Van de week kreeg ik een WhatsApp berichtje van mijn oudste dochter. De KNO afdeling van het AUMC had haar gebeld om mijn afspraak van vandaag een half uur te vervroegen. Van negen uur naar half negen. Als die afspraak niet vervroegd was, had ik nooit het bericht op radio1 gehoord onderweg naar het ziekenhuis.…

Kerst 2021 belooft een glorieus nieuw dieptepunt te worden. Wéér een Kerst met overheidsvoorwaarden. Maar daar ga ik het niet over hebben. Ik ga het over mezelf hebben. Zelfreflectie. Jawel, het is weer die tijd. Eind van het jaar. Home Alone heb ik alweer op diverse zenders moeten mijden. Jaaroverzichten staan op de deur te…

Elf november. De dag dat Prins Carnaval wordt gekozen. Dat komt door de ‘elf’, het gekkengetal. Maar ik wil de oorsprong van Carnaval voorlopig even laten voor wat het is. Sinds vorig jaar is de elfde van de elfde Prins Kankerval in mijn hoofd. Vorig jaar op die dag heb ik bijna een hele dag…

Het klinkt als de naam van een rapper, maar het is een apparaatje. De TruTone. In medische vaktermen: electrolarynx. Sinds zaterdag is het ding in mijn bezit. Afgelopen donderdag had ik een afspraak bij de logopediste. Het was een afspraak zonder hoop. De logopediste en het KNO behandelteam waren sinds de laatste tracheacanule-wissel (buisje dat…

Joleen is precies op tijd. Twaalf uur hebben we afgesproken bij mij thuis. “Hee, alles is hier veranderd”, is het eerste wat ze zegt. Daar zit meer waarheid in dat ze mogelijkerwijs kan vermoeden. De laatste keer – tevens de eerste keer – dat ik Joleen in levende lijve heb gezien is ergens in de…

Als er verder niet zoveel gebeurt in je leven, dan vallen op zich staande toevalligheden die samenkomen extra op. Gisteren gebeurde er zoiets. Al een tijdje denk ik na over hoe het toch komt dat ik zo’n last heb van een gevoel van eenzaamheid. Ik heb dat namelijk nooit eerder gehad. Het is een vervelend…

Mijn oudste dochter heeft besloten. Donderdagavond wordt verplicht eten bij haar thuis. Verplicht vrijblijvend, natuurlijk. Niks in mijn familie gaat op dwingende toon. Op zich een goed idee omdat er een kleine kern aan fijne mensen mee-eet. Oma, Pim, Papa, Mama en Opa. Kleinzoon Pim (1) brengt op donderdag altijd de dag door in het…

Was ik het trucje van de chirurg vergeten? Dat was toch al een automatisme geworden? Voordat ik een slok van iets neem eerst even ‘droogslikken’ zodat het klepje in mijn stemprothese sluit. Gisteren ging het ineens vreselijk mis. Hoestend en proestend blafte ik via mijn luchtpijp een flinke slok cola uit. In een bruine waterval…