Menno Voorwinde, 6 augustus 2026 Eén zinnetje zorgde voor een – iets vertraagde – enorme schok. Sinds mijn ontslag uit het revalidatiecentrum na een reeks ziekenhuisopnames door eenzelfde aantal delieren, had ik niet meer aan hem gedacht. Niet meer met hem gepraat. Alsof hij plotseling in rook was opgegaan. Vertrokken met het stukje geheugen dat…
Menno Voorwinde, 2 juni 2026 Een enkele dode eend, maar voornamelijk dode meeuwen. De dijk waar we overheen reden was ermee bezaaid. Aan twee kanten uitgestrekt open water. We zochten naar een logische verklaring. Mijn dochter dacht dat de vogels nog niet voldoende waren geëvolueerd om de snelheid van auto’s goed te kunnen inschatten. Evolutie…
Fleur (10) zit aan haar ontbijt. Ik zit schuin naast haar de bureaulamp, de gezichtsspiegel en de eettafel met bloed en snot onder te hoesten. Fleur kijkt al kauwend op en vraagt: “Kan ik wat voor je doen, papa?” Het verscheurt me, maar vervult me tegelijkertijd met trots. Volwassen en kind tegelijk. Ik zie haar…
Een (veel te lange) tijd geleden had ik een idee. Ik zette de rubriek Schmierpost op met als doel mensen die ik bewonder hun graf in te prijzen voordat ze er daadwerkelijk in liggen. Slechts één column haalde het tot nu toe. De column die uitlegt wat de bedoeling van de rubriek is. Een vrolijke…