-
Vlak voordat ik wist dat ik kanker had, ben ik vegetariër geworden. Op mijn verjaardag in 2020 om precies te zijn. Ik kon het dierenleed niet meer aanzien, aanhoren en voorgeschoteld krijgen. Dat was op zich niets nieuws, maar het lukte me niet meer om het wanstaltige leed dat mensen dieren aandoen, weg te moffelen.…
-
Ik heb er genoeg van. Niet omdat ik nu zo nodig de moraalridder uit hoef te hangen. Al gebied de eerlijkheid te zeggen dat ik zo af en toe mezelf daarin kan wentelen. Vooral als ik op wat te lange tenen kan gaan staan. Hoewel toegeëigende moraal altijd een rol speelt bij ieder mens, zijn…
-
Fleur (10) zit aan haar ontbijt. Ik zit schuin naast haar de bureaulamp, de gezichtsspiegel en de eettafel met bloed en snot onder te hoesten. Fleur kijkt al kauwend op en vraagt: “Kan ik wat voor je doen, papa?” Het verscheurt me, maar vervult me tegelijkertijd met trots. Volwassen en kind tegelijk. Ik zie haar…
-
Bij de afsluiting van een jaar hoort een overdenking. Een dankwoord. Een terugblik. Dat is traditie. Alleen van het woord ’traditie’ krijg ik al onbeschrijflijke jeuk. Traditie is de ploertendoder van het conservatisme. Elke ongewenste vooruitgang en verandering wordt door de zelfbenoemde waakhonden van de ‘eigen-cultuur-traditie’ op voorhand neergeknuppeld. De wereld zit er vol mee.…
-
Vlak voor de feestdagen kreeg ik een verzoek via de mail van iemand van sargasso.nl of zij een column van mij mochten publiceren. Althans een deel daarvan. Ik vond dat goed, omdat ik niet kan bedenken waarom mijn stukjes niet zo vaak als mogelijk verspreid zouden moeten worden. Het ging om het stukje Het Went…
-
December. Maand van de waanzin. Er komt zoveel samen in die maand, dat er grote behoefte bestaat aan een ‘december-spreidingswet.’ December hoort de tijd van overdenkingen en reflecterend terugblikken te zijn om daarna met hernieuwde moed (en misschien wat hoop) het nieuwe jaar in te gaan. In plaats daarvan is december de prullenbak van het…
-
Om acht uur vanochtend liep ik de omhooggevallen buurtsuper Hoogvliet binnen. Ik had mij voorgenomen om minder medische voeding tot mij te nemen en meer te gaan koken. Directe aanleiding was het ziekenhuisbezoek aan TerGooi gisteren, waarin mijn MDL arts de bloedafname uitlegde van twee dagen daarvoor. Kortgezegd: al mijn bloedwaardes zijn nog steeds volkomen…
-
Ik was flink aan het klagen toen mijn vriendin Anita langskwam. Een leverancier van medische artikelen probeerde me te bellen over een apparaat dat ik geleverd moet krijgen. Via moeizaam email verkeer – steeds via extra beveiligde emails – lukte het om alle gewenste informatie bij het bedrijf te krijgen en een afspraak voor levering…
-
Ze was er niet gerust op. Ik ook niet. Dus was ik vrijdag, voor de zoveelste keer in de afgelopen vier jaar, te vinden in het Imaging Centre van het AUMC te Amsterdam. Daar zit de Nucleaire Geneeskunde & Radiologie van het ziekenhuis. Apart van de rest. (Je weet het maar nooit met die straling.)…
-
God, wat heb ik me gisteren geërgerd aan de moraalridders die erom knokten wie de langste lans had. In een poep en een scheet werd ik plotseling omsingeld door de hypocrieten op links en de leeghoofdige brulapen op rechts. Ik vond welgeteld één medestander (Randy Snoyl) die er precies hetzelfde over dacht als ik. Als…
-
Als je eenmaal behandeld bent geweest aan kanker, breekt een fase aan waarin alles mogelijk is. Ik noem dat Schrödinger’s Kanker, omdat je in die periode moet aannemen dat je het wel én niet hebt. Afhankelijk van het soort kanker, is de levensverwachting ongeveer te bepalen. Hoewel ik daar direct bij moet zeggen dat die…
-
Ik schreef ooit een column over mijn ‘goeie’ opa en mijn ‘foute’ opa. En dan bedoel ik WOII-goed en -fout. Maar vooral hoe mijn kijk op goed en fout is veranderd. Vandaag moest ik daar weer aan denken toen ik een (re)tweet van Eva Hoeke zag. Ze poste de visie van Bas van Putten in…