-
“Hoe gaat het nu met je?” vroeg Eva. Ik schrok me te pletter. Niet van de vraag maar van mijn antwoord. “Niet zo best…(gestamel)…vooral veel bloed…(gestamel)…maar laat ik nou niet een leuke middag verknallen,” was mijn bijna seniele respons. Is mijn automatische piloot nu ook al stuk? Of was het een tijdelijke storing door omstandigheden.…
-
Een (veel te lange) tijd geleden had ik een idee. Ik zette de rubriek Schmierpost op met als doel mensen die ik bewonder hun graf in te prijzen voordat ze er daadwerkelijk in liggen. Slechts één column haalde het tot nu toe. De column die uitlegt wat de bedoeling van de rubriek is. Een vrolijke…
-
Gillend van de pijn ontwaakte ik uit de verdovingsslaap. Met mijn mond wagenwijd opengesperd zat ik in één beweging rechtop. Overal gingen slangen mijn lichaam in. Er kwam geen geluid. Vandaag is het exact vier jaar geleden dat ik levensreddend werd verminkt in het AUMC. Ook is het precies vier jaar geleden dat ik ben…
-
Kwart over zeven ’s avonds. Dochter Natasja en ik waren onderweg naar het AUMC waar ik opgenomen moest worden. Om 8 uur werd ik verwacht op verpleegafdeling 1C in het hoofdgebouw van het ziekenhuis. We reden in steeds dikker wordende mist vanuit Hilversum over de Vreelandseweg richting A2. Een lange, onverlichte provinciaalse weg langs een…
-
Ik ging voor de tweede keer koffie halen. Kwart over zeven ’s ochtends. De nachtzuster was in de verwarmde verplegersruimte weggedommeld. Haar hoofd lag schuin op haar rechterhand, haar elleboog op tafel. Ze had me al, voor de tweede keer op rij, om half zes wakker gemaakt om het infuus aan te sluiten. De afspraak…
-
Mijn binnenkant is zó populair onder medici dat ik overweeg entreegeld te gaan heffen. De afgelopen zes weken is door diverse KNO artsen mijn luchtpijp geïnspecteerd met, wat zich het best laat omschrijven als, een mini-tuinslang met koplamp en camera. Ik heb inmiddels een indrukwekkend videobestand opgeslagen staan in de archieven van diverse ziekenhuizen, maar…
-
In mijn vorige stukje schreef ik in mijn laatste zin dat ik ‘nu al zin heb in volgende week’. Volgende week was gisteren en het viel vies tegen. In tegenstelling tot vorige week was de wachtkamer bijna leeg. De paar mensen die er zaten leken eerder op mensen die gezellig op visite waren dan op…
-
Er zijn van die momenten dat ik me kerngezond voel. Dat is natuurlijk niet écht zo. Kan ook helemaal niet. Bijna elk lichaamsdeel aan en in mijn lijf draagt de gevolgen van mijn, laten we zeggen, ‘ongewone’ levensloop. Het gehannes met antibioticakuren de afgelopen vier weken heeft daar bovendien nog een extra bijdrage aan geleverd.…
-
Gisteren was ik voor de vierde keer in drie weken in het AUMC. Het begon drie weken geleden met een nachtelijk bloedbad in mijn luchtpijp dat zich over mij uitstortte via mijn keelstoma. Hierdoor kwam ik ’s nachts bij de specialistische spoedafdeling van het AUMC terecht. Zo goed en kwaad als het ging werd ik…
-
De afgelopen twee donderdagen ben ik, in navolging na een nachtelijke spoedbehandeling, op controle in het AUMC geweest. Dat is al vier jaar een vertrouwde omgeving voor me. Vele uren heb ik daar in de wachtkamer(s) doorgebracht. Ik vind wachten in drukbezochte ruimtes nooit heel erg. Er zijn zoveel verhalen die daar langslopen. Hoop en…
-
Beste Migrant, De fakkel en hooivork hebben pen en papier verdreven in mijn land, Nederland. Al sinds ik me kan herinneren zijn er mensen die roepen dat Nederland vol is. Dat er niemand meer bij kan. Dat hoorde ik al van Fluitsma & Van Tijn. Toen waren het vijftien miljoen mensen op een ‘heel klein…
-
Ik bloed elke dag uit mijn trachea stoma. Niet spontaan – alhoewel dat heel soms ook gebeurt – maar altijd tijdens het dagelijkse onderhoud. Bij deze handelingen dien ik vernevelende zoutoplossing met vloeibare medicatie toe en schraap de trachea stoma schoon met schwabs (wattenstaafjes op anabolen) Daarna kan ik weer een paar uur vooruit. Vooral…