‘ Menno Voorwinde, 13 maart 2026 Er is iets kapot gegaan. Niet door de dolgedraaide deliermolen. Niet door de fysieke aanslag die dat had kunnen veroorzaken. Niet iets dat ik zag aankomen. Het precieze moment kan ik onmogelijk aangeven. Het was er opeens. Of beter gezegd: het was er opeens niet meer. Een hap uit…
Menno Voorwinde, 30 december 2025 Je ziet hierboven de datum 30 december 2025 staan. Dat klopt, want toen had ik mijn eerste zin opgetekend. Waardoor de onderbreking die tot de datum van vandaag (4 januari 2026) kwam, leg ik hier uit. Naarmate ik ouder word, drukt de laatste maand van een kalenderjaar steeds zwaarder op mijn…
Menno Voorwinde, 16 juni 2025 Gefeliciteerd, Pa! Tjongejonge, wie had dat gedacht. Zesennegentig jaar vandaag. Op naar de honderd, ouwe! Ik ben zo blij dat we de laatste jaren zulke fijne gesprekken hebben. Eindelijk is het gelukt om een balans te vinden tussen onze botsende karakters, die zoveel op elkaar lijken. Negenentwintig jaar geleden maakten…
Kankerpauze (deel I) eindigde ik met de woorden: “Nu al zin in.” Dat was enigszins sarcastisch. Feitelijk zag ik er enorm tegenop. Dat blijkt ook wel omdat het alweer twee weken geleden is sinds deel I van Kankerpauze verscheen. Ik beloofde daarin nogal wat zelfreflectie en dat is niet mijn sterkste punt. Maar zoals ik…